Rampage Review





Regie:   Brad Peyton
Cast:      Naomie Harris, Jeffrey Dean Morgan, Malin Akerman, Dwayne Johnson
IMDB link

Rampage is de tweede film dit jaar wat gebaseerd is op een videogame. Rampage is oorspronkelijk een arcadegame uit de jaren 80 waarin je als gemuteerde wolf, aap of draak gebouwen neerhaalde en helikopters uit de lucht sloeg. Het was een leuke game die veel herinneringen oproept bij ondergetekende old school gamer. Tomb Raider was trouwens de eerste dit jaar en Vakinder overtuigde erg als Lara Croft en ik vind dit eindelijk een geslaagde poging om een videogame over te brengen naar het witte doek. Of Rampage dit ook doet is nog de vraag al zag de trailer er wel tof uit.


Rampage is een actiefilm geworden waarin het verhaal verteld van Davis Okoye (Dwayne Johnson) die beter met dieren overweg kan dan met mensen. Zijn trouwste maatje is George, een albino gorilla die hij ooit heeft gered van stropers. George zal snel raadselachtig gemuteerd worden tot monster formaat en heeft een onstilbare honger naar het vernielen van alles en iedereen. Naast George komen nog twee andere gemuteerde dieren naar Chicago om de boel flink de vernieling in te helpen. Aan Davis dan de schone taak om George te helpen en de inwoners van Chicago.

Dit is echt een film die door de meeste bioscoopgangers opgepikt zal worden vanwege het concept en niet zozeer dat het (losjes) op een videogame is gebaseerd. Dat is met de eerdergenoemde Tomb Raider wel anders. Het is een leuke popcornfilm die losjes hint naar de game maar verder op zichzelf staat. De acteurs doen het leuk maar het is vooral Jeffrey Dean Morgen die als FBI agent de show steelt. Naomie Harris's rol als Davis zijn sidekick is soms wel erg tenenkrommend. De film probeert humor tussen de aktie te brengen maar slaat de plank keer op keer mis. Ook is het jammer dat de aktie pas laat in de film losbarst en is het grootste gedeelte van de film weggelegd voor de aanloop er naartoe. En dat is jammer. Dat gezegd hebbenede is de schaal waarop alles is vast gelegd veel beter is dan in Pacific Rim Uprising. Je merkt dat de gemuteerde dieren supergroot zijn ten op zichte van de mensen, voertuigen en gebouwen om hen heen. Rampage kent overigens ook één scene wat deed denken aan Jurassic Park. Het camerawerk en screenplay is goed voor wat de film moet brengen. Eén groot minpunt zijn wel de slechterikken in dit verhaal. Alles behalve geloofwaardig. Wat wel goed is is de CGI. Wanneer de gemuteerde dieren echt los gaan dan ziet het er spectaculair uit.


Conclusie: 

Rampage (big meets bigger) is een alleraardigste poging om een videogame-concept te vertalen naar het witte doek. Brad Peyton heeft zijn best gedaan een goede reden te verzinnen om de dieren te laten muteren. Echter de schurken in dit verhaal zijn niet serieus te nemen en acteren alsof het videogamepersonages zijn. Iets wat ik kan zeggen van meer acteurs in deze film. Zou dit opzet zijn? Dat is een goede vraag. De trailer laat meer aktie zien als er in de totale lengte van de film zit. De CGI is dan weer wel goed gedaan met een grote pluspunt in de schaal waarop ze het hebben gefilmd. Deze film is niets anders dan een film waarbij je popcorn in je mond stopt en vermaakt zal worden tot aan de credits. Niet meer, niet minder.


Pluspunten:

-   special effects zijn zeer tof
-   Schaal van de monsters goed gelukt
-   Eén van de betere videogame adaptaties

Minpunten:

-   Humor slaat plank keer op keer mis
-   Acteurs lijken gamepersonages
-   Aktie komt laat op gang
-   Schurken zijn totaal niet geloofwaardig

Eindcijfer: 
75/100



Reacties

Populaire posts van deze blog

Een bezoek aan Kinepolis Jaarbeurs

Underworld Blood Wars: Vervolg wat smaakt naar meer

Avengers: Infinity War review