Antman and the Wasp (Laser Ultra) Review




Regie:   Peyton Reed
Cast:     Paul Rudd, Michael Douglas, Evangeline Lily, Michael Péna
IMDb   Link

In het eerste deel zag we Paul Rudd de onhandige crimineel Scott Lang een pak stelen samen met zijn even onhandige vrienden. Hierdoor werd hij later Ant-Man en begon hij een samenwerking aan met Dr. Hank Pym (Michael Douglas) om misdaad uit te roeien en een manier te bedenken hoe Dr. Hank zijn vrouw terug kon vinden. De film was leuk gedaan en leunde veel op humor hoewel de aktie en CGI van Antman's leger zeer tof was gedaan. Echter werd deze film wel overschaduwd door andere Marvel films die voor of na deze film uitkwamen. Toch verdiende Antman zijn plekje binnen het Marvel universum.


In dit deel maken we kennis met Hope, de dochter van Dhr. Hank, die samen met haar vader strijd voor een bepaalde zaak en ook onderzoekt wat er met haar moeder is gebeurd. Zij is namelijk vermist. Scott moet in dit deel samenwerken met Hope om de mysterie te ontrafelen van de Multiverse waarin Dr. Hank's vrouw en (kort) Antman zich in begaf. Een plek waar alles subatomisch klein kan worden met het gevaar om nooit meer naar de echte vorm terug te keren. Alsof dat nog niet genoeg is jaagt er ook een ene Ghost op Antman's pak.

Antman and the Wasp is leuk, luchtig en bij vlagen humoristisch geworden. Dit deel focust meer op Scott als vader dan als superheld en lijkt een beetje op de achtergrond te zijn geplaatst om Hope (the Wasp) te laten zien. De chemie tussen Scott en Hope is best leuk te noemen maar voelt niet echt aan. Het lijkt een moetje te zijn. Evangeline Lily speelt Hope/the Wasp heel erg leuk en weet te overtuigen als superheld. Dr. Hank (Douglas) vond ik daarentegen een beetje inwisselbaar.


Waar de CGI goed gedaan is en de wereld in alles Marvel uitstraalt mist het wat diepgang. Alsof alles inwisselbaar was en eigenlijk niets uitmaakte. Het eerste deel van de film is erg vermakelijk maar halverwege wist het mijn aandacht niet vast te houden. De film leek vooral te gaan over Hope en alle karakters waren daarnaast als van karton gemaakt. Ghost overtuigde ook niet als schurk qua design en qua karakter. Ook de manier waarop de moeder van Hope zijn deel in de film krijgt is zeer apart te noemen. Het roept meer vragen op dan het antwoorden oplevert. Ik vermoed ook dat de film niet zo'n impact maakt omdat het na Infinty War is uitgekomen. Het voelt als mosterd na de maaltijd. Dit is een degelijke Marvel film geworden maar geen topper wat mij betreft.

Ik heb deze film gezien in Laser Ultra (3d) en dit levert zeer mooie haarscherpe beelden op. Zeker als Antman zich bevindt in de Multiverse waar er details in de details te zien zijn zorgt Laser Ultra voor de extra eye-candy. Het geluid loog er ook niet om en maakte de ervaring meer dan compleet. Sowieso is Laser Ultra een must voor aktiefilms naar mijn mening. De 3d effecten zorgde voor "the icing on the cake" en was hier niet een gimmick. Meer dan eens zorgde dit voor een extra dimensie als Antman groot of klein in beeld kwam. Ik kan iedereen meer dan aanraden om een bezoek te brengen aan Kinepolis voor de ultieme filmbeleving!


Conclusie:

Antman and the Wasp zal iedereen wel kunnen vermaken als geheel en als Marvel fan kom je zeker aan je trekken. De film voelt, zeker na het geweld van Infinity War, als mosterd na de maaltijd en had wellicht beter geplaatst kunnen worden na Captain Marvel. Dit deel is een leuke toevoeging aan het Marvel universum en zal, zeker met de post-credit sequence, iets bijdragen aan het algehele verhaal wat Marvel probeert te vertellen in aanloop naar de nieuwe Avengers film.

 
Eindcijfer:
65/100







Reacties

Populaire posts van deze blog

Een bezoek aan Kinepolis Jaarbeurs

Underworld Blood Wars: Vervolg wat smaakt naar meer

Avengers: Infinity War review